|
|
| Skarga do Rzecznika Praw Obywatelskich |
| Autor: gota @ 2010-08-31, 10:38 |
Rybnik, 09.08.2010
Tomasz Obara
39-451 Skopanie
Osiedle 16/29
Rzecznik Praw Obywatelskich
Pani. Prof. Irena Lipowicz
Skarga
W dniu 03.08.2010 przyjaciele przywieźli dla mnie z Czech 300 gramów marihuany, jednej z najlepszych odmian występujących w przyrodzie. Uprawiam ją poza granicami naszego kraju dla własnych potrzeb leczniczych. Na granicy marihuanę skonfiskowała Policja a moich przyjaciół zatrzymała i wszczęła postępowanie karne. Dwa dni później zgłosiłem się na Policję, żądając wydania mi mojej własności.
W odpowiedzi postawiono mi zarzuty podżegania do zbrodni. Moi przyjaciele mają zarzuty popełnienia zbrodni (znaczna ilość środków odurzających). W Internecie napisano o 300 działkach dilerskich i spektakularnym sukcesie Policji. Sygnatura akt 08/l DS503/10.
W obecnej sytuacji proszę o pomoc w odzyskaniu bezprawnie odebranej marihuany. Jeżeli to niemożliwe, proszę o pomoc w sklasyfikowaniu mnie jako zwierzęcia, abym nie podlegał przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Jeżeli będę stwarzał dla kogoś zagrożenie to będzie można mnie zastrzelić. W przeciwnym wypadku żądam eutanazji. Stosowne pismo w tej sprawie kieruję do Prezydenta RP. Od wielu lat zażywam marihuanę jako środek uspokajający i przeciwbólowy. Bez recepty. W przeciwieństwie do leków, które miałem okazję zażywać w ciągu ostatnich 15 lat, Marihuana naprawdę mi pomaga. Działa w sposób naturalny i nie wywołuje skutków ubocznych I. Marihuana stosowana była w medycynie od tysięcy lat, dopóki w 1961 z powodu fałszywych oskarżeń nie trafiła na międzynarodową listę substancji zakazanych.
Współczesna nauka całkowicie podważyła rewelacje, które były podstawą jej kryminalizacji. Okazuje się, że Marihuana MA właściwości lecznicze, sama w sobie NIE powoduje uzależnienia, nawet DŁUGOTRWAŁE NADUŻYWANIE nie prowadzi do trwałego uszczerbki; .na zdrowiu'. W Polsce medycyna nie dopuszcza jej do stosowania z uwagi na przepisy ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Osobom potrzebującym pozostaje kosztowna, nierealna dla wielu terapia zagraniczna (gdzie marihuanę podaje się jak każdy inny lek) albo diler. Przepisy wielu krajów pozwalają posiadać ją dla własnego użytku, i nikt nie odbiera tam własności osobom potrzebującym. W Polsce oczywiście osoba chora musi podporządkować się decyzjom debili, albo zostać przestępcą. Ponieważ uważam się za istotę wolną i myślącą, zaznajomioną z krajową i zagraniczną literaturą poświęconą marihuanie, zdecydowanie i z pełną świadomością wybieram to drugie.
Tu już nie chodzi o to, czy Marihuana powinna być legalna, czy nie. Tu chodzi o to, że JA CIERPIĘ, pozbawiony bezprawnie lekarstwa, którego nie mogę uzyskać z żadnego legalnego źródła. Pytam, jak przepisy ustawy mogą we współczesnym, cywilizowanym państwie dopuszczać cierpienie człowieka, który nikomu nie zagraża, chce tylko w spokoju palić sobie zioło, żeby czuć się dobrze i normalnie funkcjonować?
Ponieważ polskie prawo uniemożliwia mi uzyskanie marihuany w jakikolwiek inny sposób, niż od dilera, żądam zwrotu zatrzymanej marihuany, którą uprawiałem dla siebie poza granicami kraju, i nie obchodzi mnie, że ustawa zakazuje jej posiadania. Zgodnie z art. l ust. 2 kodeksu karnego, nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego szkodliwość społeczna jest znikoma. Nie wszczyna się wówczas postępowania (art, 17 ust. l pkt 3 kpk), nie dokonuje przeszukania, nie konfiskuje się marihuany! Sprawca nie popełnia wówczas przestępstwa". Taka furtka, na wypadek, gdy pies zerwie się ze smyczy i przekracza swoje kompetencje. Nie obchodzą mnie przepisy, które ograniczają moje prawa i wolności w sposób nieproporcjonalny (art. 31 ust. 3 Konstytucji), ponieważ normy wynikające z takich przepisów po prostu mnie nie obowiązują. Nie muszę się zatem do nich stosować. Człowiek jest w pierwszej kolejności człowiekiem (art. 30 Konstytucji), a dopiero
później - obywatelem państwa podlegającym przepisom prawa. Marihuaną ludzkość leczyła się zanim wymyśliła przestępstwo". Nikt w historii nie zmarł, ani poważnie nie zachorował z powodu jej używania, a wielu ludziom niosła i niesie ulgę w cierpieniach, poprawę komfortu życia", Jako używka też nie jest specjalnie szkodliwa. Mniej szkodliwa niż tytoń i alkohol. Jeśli jest inaczej, żądam przedstawienia DOWODÓW, i to przez każdą osobę, która w imieniu władzy publicznej uniemożliwia mi korzystanie z dóbr natury, twierdząc, że działa na podstawie przepisów prawa. Przepisy prawa nie są żadnym dowodem! A w ten dokładnie sposób są wykorzystywane do represjonowania obywateli, często tych najsłabszych.
Zbrodnią można nazwać czyn, w wyniku którego ktoś jest strasznie pokrzywdzony, tak jak obecnie ja przez Policję, która odebrała mi moją marihuanę. Marihuanę, którą sam uprawiam dla własnych potrzeb. Czuję się fatalnie. Nie mogę spać, ciężko przełknąć mi cokolwiek. Nie dlatego, że wraz z przyjaciółmi mam postawione zarzuty, bo to mnie nawet odrobinę śmieszy. Ale dlatego, że skonfiskowano mi zapas lekarstwa na przynajmniej miesiąc. Lekarstwa, którego nie kupię w aptece, lekarstwa, którego nie podadzą mi w szpitalu. Czy ja lecząc się według własnego wyboru, nie obciążając przy okazji Narodowego Funduszu Zdrowia, popełniam czyn o jakiejkolwiek szkodliwości społecznej, aby stawiano mi zarzuty popełnienia ZBRODNI? Jak można oskarżać o ZBRODNIĘ człowieka chorego i cierpiącego, a także osoby, które niosły mu pomoc? Pytam, gdzie są gwarancje poszanowania moich konstytucyjnych praw i wolności?
Sytuacja, w której osobę chorą i cierpiącą traktuje się jak przestępcę - ZBRODNIARZA, tylko dlatego, że wybiera sobie lekarstwa niedostępne w danym kraju nazywam łamaniem praw człowieka!
To tak, jakby urzędnik państwowy wziął Konstytucję, podtarł sobie tyłek Preambułą i podesłał mi skan albo kserokopię za potwierdzeniem odbioru.
Żądam zwrotu bezprawnie odebranej mi własności proszę Panią o niezwłoczną interwencję i pomoc w jej odzyskaniu. Sygn. akt 08/1 DS503/10.
1 Ernest L. Abel: Marihuana, pierwsze dwanaście tysięcy lat; Wyd. Latawiec, Warszawa 2010, s.279.
2 Ernest L. Abel: Marihuana, pierwsze dwanaście tysięcy lat; Wyd. Latawiec, Warszawa 2010, s.248-286.
3 Ernest L. Abel: Marihuana, pierwsze dwanaście tysięcy lat; Wyd. Latawiec, Warszawa 2010, s.279.
4 Por wyrok SN z dnia 25 stycznia 2000 r. WKN 45/99 (OSNKW 2000/5-6/47, OSP 2001/7-8/119); "Nie każdy czyn karygodny, realizujący znamiona czynu zabronionego jest karalny. Karygodne są tylko takie czyny, które osiągnęły wyższy, niż znikomy stopień społecznej szkodliwości. (... )Typ ustawowy, stanowiący wzorzec czynu zabronionego, nie zawsze będzie uwzględniać liczne i różnorodne cechy poszczególnych czynów realizujących znamiona tego wzorca. (... ) Może się okazać, że pewna przestrzeń ocen stopnia społecznej szkodliwości czynów, realizująca znamiona wzorca, nie została dostrzeżona lub też została niedostatecznie uwzględniona przez ustawodawcę. Nie da się przecież wykluczyć sytuacji, że pewne cechy indywidualizujące czyn mogą w ostatecznej ocenie powodować, że jego ujemna zawartość z punktu widzenia założonego przez ustawodawcę stopnia społecznej szkodliwości będzie nietypowa (... )."
Oskarżyciel publiczny, z uwagi na szczególną rolę - kierowania roszczeń karnoprawnych przeciwko obywatelowi - jest obowiązany rozważyć z tego punktu widzenia każde ograniczenie praw i wolności konstytucyjnych, którego dokonuje wszczynając postępowanie.
5 Ernest L. Abel: Marihuana, pierwsze dwanaście tysięcy lat; Wyd. Latawiec, Warszawa 2010, s.25.
6 Willem K. Scholten: MEDICINAL CANNABIS: A QUICK SCAN ON THE THERAPEUTIC USE OF CANNABIS, [w:] CANNABIS 2002 REPORT, Technical Report of the International Scientific Conference Brussels, Belgium, 25/2/2002, s. 95 i n.
|
| Komentarze: 0 :: Zobacz komentarze (Dodaj swój komentarz) |
|
|
| Witamy Gość |
| Obecny czas to 2010-09-05, 06:23 |
|
|
